Herstelrecht wil het conflict terug geven aan de mensen zelf, en hen de mogelijkheid bieden zelf tot een oplossing te komen. Betekent dit dan dat het
huidige strafrechtsysteem helemaal moet worden afgeschaft?
Binnen de herstelrechtelijke beweging zijn er grosso modo twee verschillende visies: een radicale, die door eerder een beperkt aantal mensen wordt
gevolgd, en een meer gematigde, die in steeds bredere kringen ingang vindt.
De "radicalen" pleiten voor de vervanging van het strafrecht door het herstelrecht. De meer "gematigden" menen dat deze twee complementair zijn en dat ze
elkaar wederzijds kunnen beïnvloeden.
Deze meer gematigde visie vertrekt van het geloof in een meer participatieve en communicatieve Justitie (zie hiervoor ook de visie van Suggnomè).
Door burgers nauwer bij het strafrechtsysteem te betrekken, krijgt het recht een andere betekenis, wordt het een communicatieve ruimte, waar ook met
subjectieve betekenissen rekening kan worden gehouden. Binnen deze visie is een belangrijke rol weggelegd voor slachtoffer-dader bemiddeling.
Bemiddeling wordt dan een methode met als hoger doel een Justitie waarbij de partijen weer zelf recht van spreken hebben, zonder daarom een aantal
basisprincipes van het strafrecht te verwerpen.
In principe vraagt het herstelrecht niets anders dan dat het strafrecht terugkeert naar waar het echt voor staat, en om zich te verhouden tot het
verhaal en de oplossing die partijen zelf gevonden hebben voor hun conflict.
En dit uiteraard binnen het kader van wat strafrechtelijk gezien wettelijk en mogelijk is.
Voor meer informatie over herstelrecht, kan u terecht op de site van het Europees Forum voor Herstelrecht.
